روزی، روزگاری…
یک مشکل فنی در یک نیروگاه به وجود آمد و کارآیی عملیات تا حدود زیادی کاهش پیدا کرد. مهندسان هر چه تلاش کردند نتوانستند مسأله را برطرف نمایند، از این رو از یکی از مشاوران برجسته دعوت کردند.
مشاور وارد شد و دو روز تمام به بخشهای مختلف سر زد، صدها شماره گرفت، یادداشتبرداری کرد و محاسبات انجام داد.
در پایان روز دوم، از جیبش ماژیکی درآورد، از نردبانی بالا رفت و روی یکی از عقربهها علامت X نوشت — «اشکال کار اینجاست.»
مهندسان دستگاه را باز کردند و مشکل برطرف شد. چند روز بعد مدیر نیروگاه صورتحسابی برای ۱۰٬۰۰۰ دلار دریافت کرد و اعتراض کرد که این مبلغ برای یک علامت X زیاد است. مشاور در پاسخ نوشت:
«برای نوشتن X روی عقربه: ۱ دلار. برای دانستن اینکه روی کدام عقربه بنویسم: ۹٬۹۹۹ دلار.»
ارزش واقعی در دانستن «کجا» است. مدرسه — محل تولد دوم بچّههاست — نیز همینگونه است. بیگمان آنان که آرزو میکنند فرزندانشان سرآمد علم و اخلاق و پیشرفت باشند باید به آن بیشتر توجّه کنند.
پرسشهایی برای پاسخی راستین
- ۱بچّهها در مدرسه چه چیزی به دست میآورند و چه چیزهایی را از دست میدهند؟
- ۲آیا ما، پدران و مادران و معلّمان، در پرورش فرزندانمان برای زندگی عالمانه و اخلاقی موفّق بودهایم؟
- ۳تا چه حد میتوانیم در کشف علاقهها و استعدادهای فرزندان به آنان کمک کنیم؟
- ۴در آفریدن «امید»، پدید آوردن «اشتیاق» و کسب «افتخار»، راه را برای بچّهها هموار کردهایم؟
- ۵به رفاه و آرامش ذهنی فرزندانمان و بهداشت روان و احساس عزّت نفس آنها تا چه اندازه برنامهریزی کردهایم؟
- ۶تا چه حد به انتقادهای فرزندان در خانه و شاگردان در مدرسه گوش کرده و در روشهای برخورد تجدیدنظر کردهایم؟
- ۷اگر حوصله نداریم، وقت نداریم و صبر نداریم، چگونه میتوانیم فرزندانمان را به خوبی بشناسیم؟
- ۸کدام لذّت بالاتر از با هم بودن اعضای خانواده و صمیمی بودن آنها با یکدیگر است؟
- ۹آیا کسی که فرزندان خود را «بد» تربیت میکند میتواند کار درست دیگری انجام بدهد؟
- ۱۰کدام عمل ما، پدر و مادرها و معلّمان، تأثیر بلندمدت بر بچّهها دارد؟
- ۱۱آیا زندگی بدون معیارهای اخلاقی، مدرسه و خانواده را متزلزل نمیکند؟
- ۱۲آیا آزاد ساختن شخصیت فرزندان از تمایلات آزاردهنده و رهسپار کردن آنها به سوی زندگی سالم، وظیفهٔ خانه و مدرسه نیست؟
- ۱۳آیا «تعلیم و تربیت» مانند مهندسی و پزشکی نیاز به تخصص ندارد و تنها با ذوق میتوان دربارهٔ آن اظهارنظر کرد؟
ما در مدرسهٔ مهر اول به این مسائل اندیشیدهایم و در حد توان کوشیدهایم. این ۱۳ مورد جز با کمک جدّی خانوادهها، استادان دانا و پرسنل صبور و حرفهای به دست نخواهد آمد. ما چشم به راه یاری انسانهایی هستیم که باور دارند بدون آموزش درست فرزندانمان، موفّق نخواهیم شد.
